حماس و اسراییل هر دویشان با همدیگر من را آسفالت کرده اند.

اگر از حمله اسراییل به غزه ۲۰ روز می گذرد من در این ۲۰ روز نزدیک به ۴۰ یا ۴۵ برنامه راجع به این جنگ رفته ام و البته تا جنگ هست همایش و سخنرانی و راهپیمایی و .... هم ادامه دارد.

من در این ۲۰ روز تقریبا هرهفته پس از نماز پرشکوه جمعه، با امت همیشه در صحنه حزب الله در راهپیمایی حمایت از مردم غزه همراه می شوم و دربه در به دنبال مقامات و مسوولین نظام جهموری اسلامی که برای حمایت از مردم غزه آمده اند، می گردم تا چند کلمه ای راجع به این جنایت بشری صحبت کنند. هر چند که لقمه چربی نصیبم نمی شود. یعنی خبر مهمی به دست نمی آید.

در راستای این وظیفه انسانی و خبررسانی از اوضاع و احوال حامیان غزه و حماس، چند روز پیش برای بار چندم به مراسمی در دفتر مطالعات وزارت امور خارجه دعوت شدم. عنوان مراسم جذاب بود.«گردهمایی انجمن دیپلماتیک بانوان ایران و همسران سفرای کشوهای اسلامی در ایران». این مراسم از این منظر برایم جالب بود که در طی این چند ماه حضور در وزارت خارجه، یک زن ایرانی دیپلمات را ندیده بودم و تاسف می خوردم که چرا در حوزه کاریم تا الان برای مصاحبه به سراغ این زنان دیپلمات نرفته ام!

حیاط دفتر مطالعات وزارت امورخارجه،  واقع در خیابان نیاوران از ماشین های جورواجور با پلاک های سیاسی پر شده است و من که از سربالایی نفس گیر کوچه می رسم، با دیدن این ماشین ها حالم جا می آید.

همسران سفیران جمع شده اند و من غیراز چند زن با چادرهای سیاه، زن ایرانی دیگری نمی بینم. هسران سفرای کشورهایی مانند يمن، مراكش، نيجريه، مالزي، عراق، لبنان، سودان، پاكستان، مصر، موريتاني، بوسني، كنيا، عمان، اندونزي، مالي، بحرین و ... دور هم جمع شده بودند. این زنان که هر کدام 100 دلار بابت خرید بلیط برای حضور در این مراسم پرداخته اند،  لباس ها و رفتارشان بیش از هرچیز جلب توجه می کرد. مثلا قهقه های همسر سفیر پاکستان با کت و شلوار و روسری که مانند بی نظیر بوتو بر سر داشت (که البته آن را هنگام صرف نهار برداشت) ، سقف را پایین می ریخت یا همسر سفیر مصر و لبنان و مالزی هم با حجابی نصفه و نیمه و لباس هایی که گویی همان وقت از بهترین فروشگاه های پاریس خریده اند، از قرار هفته آینده شان برای خرید و صرف شام صحبت می کردند.

بی صبرانه منتظر ورود زنان دیپلماتیک کشور بودم که مراسم با سخنرانی دختر سفیر فلسطین آغاز شد. «سلام زواوي» فحش می دهد به اسراییل و وقتی مشکلات جهان عرب را حل کرد، آرام می شود تا بقیه زنان نیز بگویند که دلشان برای کودکان غزه می سوزد.

غیر از 2 یا 3 زن ایرانی با چادرهای مشکی، زن ایرانی دیگری نمی بینم. سخنرانی ها به زبان انگلیسی یا عربی ایراد می شود و خبری از مترجم نیست. با سختی و سواد نیم بند و با همکاری سایر خبرنگاران متوجه آنچه می گویند می شوم. زنان سفرای کشورهای اسلامی با لهجه عربی، انگلیسی صحبت می کنند و برای خبرنگاران آزار دهنده است.

بالاخره نوبت سخنرانی زنان دیپلماتیک ایران می شود.همسر علی رضا شیخ عطار، معاون وزیر امورخارجه تنها زنی از ایران است که صحبت می کند و همسر منوچهر متکی هم به فرستادن نماینده ای برای اعلام حمایت خود را از مردم غزه اکتفا کرده است. همسر شیخ عطار شروع به سخنرانی به زبان انگلیسی می کند و ما خبرنگاران حاضر در مراسم آرزو کردیم ای کاش همان زنان عرب با همان لهجه عربی، انگلیسی صحبت می کردند تا حداقل اگر همه مطالب را متوجه نمی شویم، نصف آن را بفهمیم! همسر معاون وزیر امورخارجه کشورمان بنا به دلایلی که قابل درک نبود، اصرار عجیبی داشت که به زبان انگلیسی سخنرانی کند و در نهایت ما هم که اوضاع را این گونه دیدیم، حدس زدیم ایشان چه مسایلی را می گوید و همان را در محکومیت اسراییل و جنگ و خون کودکان غزه و غیره نوشتیم.البته همه ما دیگر در این چند وقت حرف های راجع به غزه را از بر شده ایم بنابراین کار سختی نبود که تراوشات ذهنی خودمان را به جای صحبت های همسر شیخ عطار بنویسیم.

در پایان این مراسم فیلمی از اوضاع و احوال غزه نمایش داده شد و زنان با گوشه های دستمال هایی که از قبل تهیه کرده بودند، دو قطره اشک خود را پاک کردند و سپس همگی به صرف نهار دعوت شدیم. میز مالامال از انواع و اقسام غذاهای کشورهای مختلف بود. هرکدام از همسران سفرای کشورهای اسلامی، غذاهای کشور خود را آورده بودند و ما هم که تا کنون غذاهای آفریقایی و عربی نخورده بودیم، با در نظر گرفتن شکل و بوی غذاها، چند نوع را انتخاب کرده و البته خوردن نصفه قاشقی از هر کدام غذاها کافی بود که به اشتباهمان پی ببریم و تا دو روز تاوان این اشتباه را با معده درد و حالت تهوع بدهیم.

(تا حالا غذایی به بدطعمی غذاهای آفاریقایی نخورده و نشنیده ام)

 بهرحال این مراسم به پایان رسید و شاید این برنامه هم در فهرست برنامه های حمایت های دیپلماتیک ایران از غزه گنجانده شده و مدیران وزارت امورخارجه درباره آن گزارش ها بنویسند. لابد این برنامه از نظر انان می تواند تاثیرات بسیار مهمی در جنگ غزه داشته باشد. اما سنوال این است که چگونه می توان برای آتش بس در غزه گام برداشت.