سندیکای رانندگان و کارگران شرکت اتوبوسرانی تهران، سندیکای کارگران صنایع نیشکر هفت تپه خوزستان و تشکیلات مستقل کارگران خباز سقز بخشی از این نهادها هستند که در حال حاضر رهبران و موسسین هریک از آنها در زندان به سر برده و حتی برخی از آنها در معرض خطرات جسمی قرار دارند.
انتقال مددی نائب رئیس سندیکای کارگران اتوبوسرانی به زندان قزل حصار، نگهداری منصور اسانلو در بهداری زندان اوین، وخامت حال محمود صالحی در زندان سنندج در حالی صورت گرفته است که همگی ایشان به صراحت اعلام کردهاند که تنها می خواهند در چارچوبهای قانونی و با اتکا به آزادیهای مدنی مصرح در قانون اساسی و به قصد بهبود شرایط کاری خود و همکارانشان فعالیتهای صنفی و تلاشهای سندیکایی را در پیش بگیرند.
این رفتار در حالی انجام می شود که به جز خانه کارگر جمهوری اسلامی که بنابر اظهارات اخیر مسئولان نظام اکنون کاملا جنبه دولتی و حکومتی یافتهاست، کارگران ایرانی در کشوری که به فناوری هستهای دست یافته و نفت خود را به نرخ بیش از نود دلار برای هر بشکه می فروشد، هیچ نهاد مستقلی نداشته و از بسیاری مشکلات صنفی رنج می برند.
ادامه این مطلب را در هفته نامه شهرگان بخوانید